Als ik op de fiets zit krijg ik meteen het zwaarste deel van deze rit. Ik moet een heuvel naar het stadje Niedeggen op met 4 haarspeldbochten en 8% stijging! Met veel gehijg en gezweet kom ik boven en geniet daar van het uitzicht over het Ruhrdal met in de diepte de camping. Gelukkig kan ik daarna een heel stuk afdalen en volg ik de uitgeprintte route. Deze is niet zo makkelijk als de oorspronkelijke route en ik maak dan ook mooi wat extra km's. In Zülpich koop ik in het middeleeuwse centrum een verjaardagskaart voor Inge en vraag ik bij een cafe de weg. De eigenaar weet dan al precies wat ik wil vragen. Ik ben nl. niet de eerste die bij hem de weg vraag naar Rome. Na Zülpich gaat het allemaal wat makkelijker en het is genieten van het glooiende landschap met in de verte de heuvel van de Eiffel. In Flerzheim kom ik de vrouw van gisteren weer tegen. We drinken bij het Bahnhof Kottenforst een kop koffie en dan gaat ieder weer zijn eigen weg. De weg gaat steeds stiekem een beetje omhoog. Bij Werthhoven sla ik af richting Remagen en dan begint een heerlijk stuk afdaling tot in het centrum van Remagen. Over de boulevard van Remagen fiets ik naar de camping. Ik kom dan ook nog langs het bruggenhoofd van de spoorbrug die in WOII een zeer cruciale rol heeft gespeeld. Hier zijn de geallieerd voor het eerst de Rijn over gestoken.

De camping Goldene Meile ligt meteen naast dit bruggenhoofd. Ik zet snel mijn tent op en dan begint het te druppen. Onder mijn afdakje maak ik macaroni met spek en bel met Sneek. Vanavond maar vroeg slapen!