Als ik om 8.45 uur vertrek fiets ik meteen verkeerd en kom uit op een doodlopend modderig weggetje midden tussen de akkers. Mijn band loopt vast tegen het spatbord door alle modder. Na de modder verwijderd te hebben kan ik weer verder fietsen. Het is even puzzelen maar dan vind ik de goede weg. Ik fiets nu door een mooi maar nat rivierenlandschap: "Der Kuhkopf" Het bestaat uit o.a. een afgesneden stuk Rijn.

In Gernsheim vraag ik bij een garage of ze mijn fietsstandaard weer vast kunnen zetten en ik vraag er meteen de weg. Het fietsen gaat een stuk makkelijker dan gisteren. Wat een goede nachtrust al niet kan doen. Net buiten Gernsheim kom ik het echtpaar van den Akker uit Oss tegen. De routebeschrijving is op dat punt even onduidelijk maar samen komen we er wel uit. Ik fiets een aantal km met hun op.

In een klein dorpje stop ik om brood te kopen en ik trek er meteen mijn regenkleren uit. De zon schijnt eindelijk! 

Middenin het dorpje Lorsch bekijk ik de toegangspoort van een oud klooster.

Al om 14.00 uur ben ik bij het eindpunt van deze etappe. Ik besluit om maar door te fietsen naar St. Leon, nog 32 km.

In Ladenburg loopt de route midden door het oude centrum met veel mooie vakwerkhuizen en heel veel kasseien. Ik rammel er goed door elkaar!

Vandaag moet ik dwars door een grote stad: Heidelberg. Aan de rand van deze stad kom ik langs de Heidelberger zoo en sta er oog in oog met een beer. Voor de ingang van de zoo is een berenkuil en ik bekijk er alles even. 

Volgens mijn routeboekje moet ik bij het bahnhof rechtsaf richting Speyer. Echter deze afslag is afgesloten en ik moet noodgedwongen een andere route zoeken. Via een smal fietspad onder een groot viaduct door waar allemaal zwervers wonen kom ik uit op een lange rechte weg. Mijn gevoel zegt dat dit niet de goede weg is en bij de eerste mensen die ik tegen kom vraag ik de weg. Toevallig zijn is de wachtpost van de Amerikaans basis waar ik nu tussendoor fiets. In mijn beste duits vraag ik de weg en dan zegt deze soldaat dat hij helemaal geen duits verstaat. Dan maar over in het engels. Ze weten eerst niet precies welke weg ik bedoel en ze komen steeds dichter met hun machinegeweer om de nek bij me staan. Als ik St. Patrick Village op mijn kleine kaartje aanwijs is alles plotseling duidelijk. Met veel armgebaren word ik langs een McDonalds gestuurd en daarna moet ik op de goede weg uitkomen. Ik neem afscheid en vervolg mijn weg. Dwars door de stad ga ik nu maar het komt goed!

 

Na een lange rechte weg door het bos kom ik bij een viaduct over de autobahn. Vlakbij het rasthof bij Hockenheim. Hier ben ik al een paar keer eerder langsgekomen maar dan in de auto!  

Om half 5 kom ik bij camping St. Leoner See. Het is een ontzettend drukke camping en ik moet mijn tent vlakbij de receptie neerzetten. Ik maak snel wat te eten en was alles weer af. Vanavond is het hoog tijd om mijn fiets schoon te maken. Dikke klodders modder zitten overal en de ketting kraakt en piept aan alle kanten. Ik kijk ook nog even bij het waterskien op het meer van de camping. Sommige maken ontzettend rare klappen, maar het is wel spectaculair om te zien!