Vanmorgen rond half 8 begonnen met opruimen. Nadat alle tassen op de fiets zitten heb ik mijn ontbijt bij de bakker op de camping gehaald. Op de schommel heb ik heerlijk ontbeten. Vandaag word een zware dag. Ik ga de Arlbergpaß over. Ik begin vandaag met de afdaling waar ik gisteren nog tegenop moest, daarna een vlak stuk langs de Ill. Vanaf Stallehr begint de weg te stijgen. Bij Bings zit er een stuk 8% en precies op dat stuk krijg ik een sms van Heit en Mem. Of ik al onderweg ben. Ik stuur terug dat ik hun vanmiddag hoop te zien in Prutz!
Elk steil stuk gaat makkelijker, het lijkt wel dat mijn benen eerst nog wakker moesten worden. Vanaf Dalaas is het alleen nog maar stijgen. Dat is wel pittig. Omdat ik zo zweet drink ik ook heel veel. Vandaag is het een bloedhete dag zonder wind of wolken! Bij Langen am Arlberg hijg ik even uit met uitzicht op de ingang van de 15km lange Arlbergtunnel. Leuk om het zo eens van een andere kant te zien. Tussen Langen en Stuben maakt mijn routeboekje een omweg om een tunnel te vermijden. Helaas is dat weggetje "auch für radfahrer" afgesloten en moet ik dus wel door de tunnel. De tunnel is 1800m lang en stijgt met 9%. Het licht is er heel slecht en het is er koud en ontzettend vochtig. Bij elke nood-parkeerplaats moet ik stoppen om op adem te komen en ik kan niet harder dan 9 km/h. De auto's in de tunnel maken een gigantische herrie. Ik ben echt blij als ik weer uit de tunnel kom. Maar dan zie ik de haarspeldbochten van 10% voor mij opdoemen. Vlak voor Stuben en het begin van de beklimming stop ik en bekijk de hoge bergen met mijn verrekijker. Ik ontdek er een kudde van 10 gemzen! Na een nieuwe voorraad eten en drinken begin ik weer te fietsen. Gestaag kom ik omhoog maar het is wel erg zwaar met al die bagage. Bij de afslag naar de Flexenpaß en naar Lech rust ik iets langer uit en maak er een foto van mezelf als bewijs. Tot aan de pas is het nu nog maar 3 km met een stijging van 5-6%. Wat gaat dit gemakkelijk in vergelijking met het vorige stuk. Om 13.20 sta ik bovenop de Arlbergpaß op 1800m hoogte! Ik sta er boven de boomgrens en geniet er van het uitzicht over het ruige berglandschap. Als bewijs vraag ik een paar duitsers een foto van mij te maken. Een kleine 20 minuten later begin ik met de afdaling. Dat gaat echt hard!!! De eerst 100 meter ben ik nog erg voorzichtig maar als ik merk dat de fiets heel stabiel is laat ik me gaan. In de nieuwe tunnel vlak buiten St. Christoph haal ik de 59 km/h en tot aan St. Anton rij is steeds rond de 50 km/h met alle auto's mee zonder er iets voor te doen. Als ik bijna onderaan in St. Anton ben laat ik de remmen los en haal ik zomaar de 61 km/h (in de bebouwde kom)!